Want to share this Foto on another web-site or blog?

Paste one of the following lines in to your site, blog or profile page..

Script:

HTML (for myspace, bebo etc):

BBCode (for message boards/forums):
[ View the Fotopage entry | View the complete Fotopage ]



Mail this Foto to a friend



< Previous

Next >
[ View the Fotopage entry | View the complete Fotopage ]


Tuesday, 7-Dec-2010 14:46
Around Moscow. / Part 3


کلیسای عیسی منجیCathedral of Christ The Savior
پس از شکست ناپلئون در جنگ 1812، الکساندر اول تصمیم گرفت به مناسبت این پیروزی کلیسایی بسازد. قرار بود این بنا در تپه های وارابیف (که امروزه دانشگاه مسکو در آن جا قرار دارد) ساخته شود. ساخت بنا در سال 1826 به فرمان نیکلای اول متوقف و محل جدیدی برای آن در نظر گرفته شد. ساخت کلیسا در 1839 آغاز شد و در 1883 به پایان رسید. ارتفاع بنا 5/103 متر، قطر بزرگترین گنبد آن 5/25 متر و مساحت آن برای پذیرش 10 هزار نفر کافی بود.

در سال 1930 استالین تصمیم گرفت کلیسا از بین برود و به جای آن کاخ شوراها ساخته شود. کاخ شوراها باید مرکز سیاسی و اجتماعی مسکو، کل اتحاد شوروی و نماد عظمت دوران سوسیالیسم می شد. طرح ساختمان شامل بنایی به ارتفاع 400 متر بود که در بالای آن مجسمه ای 100 متری از لنین قرار می گرفت که همچون مجسمه آزادی در نیویورک، داخل آن نیز قابل استفاده بود. طبق طرح باید گرداگرد آن میدان بسیار عظیمی ساخته می شد که کلیه خیابان های اصلی به آن ختم گردد. 6 ساختمان دیگر در 6 تپه مسکو ساخته می شد که مجموعه آنها و این کاخ، ارگ استالینی را می ساخت تا جانشین ارگ سابق یعنی کرملین شود.

کلیسا در دسامبر 1931 به کلی ویران گردید و در اواخر این سال برنامه ساخت کاخ آغاز شد. اما بنا به دلایل مختلف این کاخ هرگز ساخته نشد. در سال 1937 کار ساخت بنا آغاز شد اما جنگ جهانی دوم کار را به تعویق انداخت و بعد از جنگ برای ساخت و ساز، محل های مهمتری در پیش بود. با مرگ استالین علاقه به طرح کاخ شورا به کلی از بین رفت و در محل خاک برداری گودال بزرگی احداث شد که بعدها به استخر تبدیل گشت. در سالهای بعد، کارشناسان نظر دادند بخار آب حاصل از این استخر به اشیاء موزه هنری پوشکین که در مجاورت آن قرار داشت صدمه می زند، لذا فکر استفاده از این محل برای کار دیگری قوت گرفت.

سقوط حکومت کمونیستی باعث شد که شهرداری مسکو درصدد احیای کلیسای قدیمی برآید. ساخت این کلیسا در سال 1992 مجدداً آغاز شد و دقیقاً مشابه کلیسای قدیمی طی چند سال با کمک مالی شهرداری، موسسات خیریه و مردم بنا شد و اینک در مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می گیرد.

بالشوی تئاترBolshoi Theatre
بالشوی تئاتر مسکو در جهان مشهور است و علاقه مندان در هر نقطه ای از جهان، مشتاق بازدید آن هستند. این تئاتر تاریخچه ای طولانی دارد. تاریخ تشکیل نخستین تئاتر حرفه ای مسکو به سال 1776 میلادی می رسد، تا این تاریخ در شهر گروه های جداگانه که اکثراً خارجی بودند، به نمایش می پرداختند. ابتکار ایجاد گروه دائمی نمایش در مسکو، به شاهزاده پتر اورسوف تعلق دارد، کسی که به هنر تئاتر عشق بی پایان داشت و پول زیادی در این راه خرج کرد. کار عملی گروه جدید تئاتر مسکو در ژوئن 1776 آغاز شد. از قضا، اولین شب نمایش به دلیل بی توجهی کارمندان، آتش-سوزی مهیبی در تئاتر رخ داد و طی چند ساعت ساختمان کاملاً خاکستر گردید.

به سبب خسارات جبران ناپذیری که به ساختمان و تأسیسات تئاتر مذکور وارد آمد، اورسوف از مدیریت و اداره تئاتر محروم و امتیاز وی لغو گردید.

ساختمان جدید در سه طبقه، طی مدت 5 ماه با کمک های مالی دولتی بنا گردید. این ساختمان به کوچه پتروفسکی ختم می شد که به همین سبب، نام تئاتر پتروفسکی را به خود گرفت. تئاتر پتروفسکی در 30 دسامبر 1780 گشایش یافت و در سال 1787، سالن بزرگ بالماسکه نیز به آن اضافه شد که 40 متر قطر داشت. این سالن حدود دوهزار نفر ظرفیت داشت. بعدازظهر روز هشتم اکتبر 1805 تئاتر برای دومین بار آتش گرفت و خسارت جبران ناپذیری به آن وارد گردید.

تئاتر پتروفسکی از سال 1806 به تشکیلات سلطنتی ملحق و به این ترتیب به یک اداره دولتی تبدیل شد. تعمیر آن به سرعت شتاب گرفت و سرانجام در روز 13 آوریل 1808 رسماً افتتاح شد. تئاتر در سال 1812 در آتش جنگ با ناپلئون نابود شد و در ماه می 1816 کار بر روی طرح جدید شهر مسکو به پایان رسید و کمیسیون بازسازی نسبت به تجدید بنا و حتی افزایش مساحت تئاتر پتروفسکی رای داد.

روز 17 ژانویه 1825 ساختمان جدید تئاتر پتروفسکی افتتاح شد. طرح ساخت بنای جدید بین مهندسین ساختمانی به مسابقه گذاشته شد و طرح رئیس آکادمی آندری میخایلف در میان همه آنها برنده شناخته شد. مسئولیت معماری ساختمان تئاتر جدید به عهده معمار مشهور ژوزف بویوف یکی از استادان برجسته کلاسیک روسی نیمه دوم قرن نوزدهم گذاشته شد. سالن تماشاچیان سه هزار نفر گنجایش داشت، صحنه دو پرده داشت، یکی پرده جلو و یکی هم دور که با ستاره ها و به شکل نجومی 12 ماه سال آراسته شده بود. عظمت تئاتر، هر کسی را به حیرت می-انداخت. این تئاتر که بعد از تئاتر میلان بزرگترین تئاتر اروپا به شمار می رفت به نام تئاتر بزرگ پتروفسکی (بالشوی پتروفسکی) نامیده شد.

در هوای تیره صبح 11 مارس 1853 به دلایل نامعلوم آتشی عظیم با شعله های وحشتناک، بالشوی تئاتر را در برگرفت. شعله های سرکش، در یک چشم به زدن همه چیز را به خاکستر تبدیل کرد.برای طرح بازسازی مسابقه ای دیگر طرح شد. در این مسابقه معماران بزرگ آن زمان همچون کتون، کافوس و انکوتین شرکت کردند که طرح کافوس برنده شد.

در بازسازی بالشوی تئاتر، ارتفاع و وسعت پرده و دیگر بخش ها افزایش یافت به طوری که به بزرگترین تئاتر دنیا مبدل شد. آخرین نمایشنامه در بالشوی تئاتر سلطنتی در 28 فوریه 1917 بر روی صحنه رفت و با به قدرت رسیدن کمونیست ها تعطیل شد. دو سال پس از انقلاب رهبران تئاتر در 12 اکتبر 1919 جلسه ای را تشکیل دادند و در آن موضوع تعطیل نمودن تئاترهای مسکو را طرح کردند که با اکثریت آرا تایید و از جمله بالشوی تئاتر تعطیل شد. در ماه آوریل 1920، خانم مالینوفسکا به مدیریت بالشوی تئاتر تعیین گردید. این خانم با تلاش فراوان توانست زندگی تئاتر و گروه هنری آن را از نابودی نجات دهد. او به شخص لنین مراجعه نمود و متقاعدش ساخت که بالشوی تئاتر فعالیت خود را از سرگیرد. در دوم نوامبر کارمندان بالشوی تئاتر تصمیم گرفتند نخستین دوره تئاتر بعد از انقلاب اکتبر را آغاز کنند. در بین تماشاچیان تئاتر، چهره های جدید، کارگر و نظامی هر روز زیادتر می شدند. اینان کسانی بودند که در گذشته حتی تصور نمی کردند که در لژهای مخصوص بنشینند. در تشکیلات بالشوی تئاتر، کمیسیون ویژه برای فروش بلیت های ارزان قیمت برای نظامیان، کارگران و محصلین تشکیل شد.

یک حادثه ناگوار و فراموش نشدنی:
ساعت 4 روز 28 اکتبر 1941 یک هواپیمای جنگنده آلمانی بمبی 500 کیلویی را بر روی بالشوی تئاتر پرتاب کرد. این بمب خسارات بسیار زیادی به تئاتر وارد ساخت. در فوریه 1942 گروهی از هنرمندان هنرهای تجسمی به رهبری کورینه بازسازی قسمت های خسارت دیده را آغاز کردند. آنها هر روز 10 تا 12 ساعت فعالیت داشتند و طی 240 روز، با وجود شرایط دشوار جنگی، سرما و گرسنگی توانستند کار خود را به انجام برسانند. امروزه بالشوی تئاتر به عنوان یکی از مشهورترین و عظیم ترین تئاترهای جهان همچنان فعالیت دارد.
آسمان خراش های هفتگانه
یکی دیگر از جاذبه های مسکو، سبک معماری خاص آن است. هرچند در نگاه اول این گونه به نظر می رسد که نوعی همسانی در سبک وجود دارد ولی با کمی دقت با تنوع سبک ها مواجه می شویم و این تنوع به اندازه ای است که می توان مسکو را کانون انواع سبک های معماری به شمار آورد. معماری مسکو، گذشته از بعد ساختمان سازی، از ابعاد دیگر نیز قابل توجه است.

برجسته ترین و شاخص ترین سبک معماری مسکو را می توان در ساختمان های آسمان خراش و هفتگانه ای مشاهده نمود که نظر هر بیننده را به خود جلب می نماید. نمای این ساختمان ها به ویژه در شب که با نورپردازی ویژه ای می درخشند، جلوه زیبایی به شهر می بخشد. در سال 1947 شورای وزیران اتحاد شوروی طرح جامعه شهرسازی برای شوروی را به تصویب رساند. در این طرح ساخت هشت بنای با عظمت برای مسکو در مطرح شده بود که از 26 تا 32 طبقه ارتفاع داشتند. در طراحی این ساختمان ها معماری قدیمی روسیه به ویژه سبک ساخت کرملین مورد توجه قرار گرفته بود. این هشت بنا قرار بود به مناسبت هشتصدمین سالگرد تاسیس مسکو ساخته شود، اما بنا به دلایلی که قبلا شرح داده شد هفت ساختمان بنا شدند.

محل مورد نظر برای ساخت این بناها، هفت تپه ای بودند که مسکو بر روی آنها بنا شده است. این هفت ساختمان بین سال های 1948 تا 1957 توسط بیش از 10 هزار مهندس، بنا ،کارگر و از جمله جمعی از زندانیان ساخته شد و مورد بهره برداری قرار گرفت.

این ساختمان ها عبارتند از : وزارت امور خارجه، دانشگاه دولتی مسکو، هتل لنینگراد، هتل اوکراین، ساختمان اداری و مسکونی مربوط به وزارت راه و ترابری، دوساختمان مسکونی در خیابان کاتلنیچسکایا و میدان کودرینسکایا.

وزارت امور خارجه در میدان اسمولنسکایا ( مترو اسمولنسکایا انتهای خیابان آربات قدیم) بین سال های 1952 – 1948 ساخته شد.

دانشگاه دولتی مسکو در تپه های وارابیف بین سال های 1953 – 1949 ساخته شده که بلندترین نقطه مسکو به شمار می رود. بلندی این نقطه از دلایل ساخت دانشگاه در آنجا بود ( علم باید بالاترین جایگاه را داشته باشد). این ساختمان شبیه ترین به کاخ شوراها بود. دانشگاه دولتی مسکو توسط معماران سرآمد زمان خود از جمله یافن و رودنف طراحی و ساخته شد. ساختمان دانشگاه دولتی مسکو 235 متر ارتفاع دارد.



© Pidgin Technologies Ltd. 2016